رفرکتومتر گوهرشناسی یکی از مهمترین ابزارهای گوهرشناسی است که برای اندازهگیری ضریب شکست نور در سنگهای قیمتی استفاده میشود. این دستگاه از اوایل قرن بیستم تاکنون دستخوش تغییرات زیادی شده است. از مدل اولیهی هربرت اسمیت در سال 1905 تا طراحیهای پیشرفتهی امروزی، رفرکتومترها به یک ابزار ضروری برای شناسایی گوهرها تبدیل شدهاند. در این مقاله، تاریخچهی تکامل این دستگاه را بررسی میکنیم.
تاریخچه رفرکتومتر گوهرشناسی (Refractometer)
رفرکتومتر هربرت اسمیت 1907 :
تاریخچه فوق العاده رفرکتومتر به سال 1905 برمیگردد زمانی که دکتر هربرت اسمیت از گوهرشناسان پیشگام و رئیس سابق Gem-A ابزاری طراحی کرد که مخصوص شناسایی گوهرسنگ ها بر اساس ضریب شکست نوری آنها بود . در طراحی ساده ، مدل اصلی دارای یک نیمکره شیشه ای بود و از پدیده انعکاس داخلی کامل استفاده می کرد که به صورت عبور نور از نیمکره شیشه ای از یک منبع نور مناسب و انعکاس از سطح گوهر برای ایجاد درجه اندازه گیری در زاویه بحرانی به کار برده میشد. به این شکل شما میتوانید ضریب شکست نوری در گوهر هارا اندازه گیری کنید.
همانطور که از اختراعات اولیه انتظار میرفت محدودیت هایی در سایز و جنس گوهرهای مورد آزمایش و همچنین عدم توانایی در اندازه گیری ضریب شکست نوری گوهر هایی که RI بالاتر از 1.755 دارند وجود داشت.
منبع :
- Gem-A
- GIA
گردآورندگان: - گوهرشناس سینا کفایتیکاری از گروه کفایتیان